przezywam okres przesilenia.

Rzucilam prace. chociaz nie zaluje tej decycji, pokomplikowalo mi to zycie- wbrew pozorom nie jest tak latwo o prace, moje oszczednosci doszczetnie rozeszly sie w trakcie ostatniego pobytu w Pl.. Well...

czasami wydaje mi sie ze lubie stawiac moje zycie kompletnie na glowie. Ze codzienna rutyna mnie zabija. przeraza mnie wizja bycia wolnym strzelcem, mam nadzieje ze to tylko przejsciowe.

Fascynacja Finalem ponownie sciela mnie z nog. Czy ja przypadkiem nie jestem za stara na jrpg? omg, Elizabeth, come on!

smieszy mnie to i cieszy rownoczesnie.

Squall, moja jedyna milosci zycia. jak moglam o tobie zapomniec? <3

ziolowe herbatki wyparlo obzarstwo. moje stracone w ostatnich mc kg, powrocily w tzw. efekcie jojo. Ponownie zbiera mnie na smiech, gdy biore pod uwage jak moje aspekty zycia wbijaja sie w ogolno przyjete szablony, hah.

za dwa mc przekrocze magiczne 21. Obawiam sie ze spedze je co najwyzej z mama przy kieliszku wina. Jak zwykle zreszta. Boje sie obchodzic urodziny. Zawsze sie balam. Ten uplywajacy czas mnie przeraza.

A, obawy co do mojego przyjaciela byly przedwczesne. Jednak odczuwam jakis wewnetrzny niepokoj. niedosyt. Cholera, znowu sie cos dzieje.

Moj byly za mna teskni. A jednak. Trabie o tym na prawo i lewo, probujac przekonac przedewszystkim siebie - a jednak moje istnienie nie jest takie obojetne. Szkoda ze ja jestem mna to kompletnie obojetna.

Dalam sie doszczetnie pozrec jesiennej atmosferze. licze na przelom, w koncu przesilenie popchnie mnie w jakas strone. Zastanawiam sie tylko w ktora.

a, zapomnialabym. Nadal prada -amber i... CK -CKIn2U ktore przypominaja mi pierwsze pocalunki ;) i szkole srednia. 

Coraz czesciej lapie sie na mysli o Fii. Strasznie za nia tesknie. Mysle, ze gdyby zyla, bylabym juz w PL. a moze jednak nie? W koncu nie bylysmy az tak blisko. Jest moja Aerith, za ktora chyba zawsze bede plakac. zastanawiajace jest to ze wlasnie teraz zaczelam o niej myslec. moze dlatego, ze wczesniej staralam sie uciec od mysli o niej ? Nadal nie moge w to uwierzyc, to jest takie...nielogiczne.